کدخبر:
219787
تاریخ انتشار:
۲۲ فروردین ۹۸
چاپ
چاپ
|
0 نظر
چاپ
دسته خبر
:

گزارش ویژه؛

نگاهی به عملکرد سازمان حفاظت از محیط زیست گیلان در سال های اخیر! / خدا را شکر که گیلان همچون خوزستان و لرستان درگیر سیل نشد!

خزر: قربانعلی محمدپور از مرداد ماه 94 تا کنون مدیریت سازمان حفاظت از محیط زیست گیلان را بر عهده دارد. دوران مدیریتیش تا کنون حاشیه برجسته ای نداشته که آن را هم باید تا حد زیادی مدیون اولویت سنجی رسانه ها در پرداختن به مسایل سیاسی به جای مشکلات زیست محیطی و اجتماعی باشد. با این حال نمی توان چشم را بر برخی اظهارنظرها و تصمیمات محمدپور در مقاطع حساس بست و عملکرد وی را در دوران مدیریتش بر راس سازمان حفاظت محیط زیست مورد نقد قرار نداد. 

 به گزارش خزرآنلاین، سیل اخیر در کشور که بسیاری از استان ها را با مشکلات عدیده مواجه کرده است، معلول عوامل زیادی است که یکی از مهمترین آن ها، بدرفتاری های صورت گرفته با طبیعت و محیط زیست در سال های گذشته است.

دامن گیلان اگرچه نسبت به سایر استان ها تا حد زیادی از این سیل مصون ماند اما کیست که نداند پیکره سبز گیلان هم زخمی از آسیب های زیست محیطی است. آلودگی آب های زیرزمینی، خشکی تالاب انزلی، قطع درختان هیرکانی، برداشت بی رویه شن و ماسه از بستر رودخانه ها، اتخاذ سیاست های اشتباه، منفعت گرایی و ... تنها بخشی از مشکلاتی است که به جان محیط زیست گیلان افتاده است. 

قربانعلی محمدپور از مرداد ماه 94 تا کنون مدیریت سازمان حفاظت از محیط زیست گیلان را بر عهده دارد. دوران مدیریتیش تا کنون حاشیه برجسته ای نداشته که آن را هم باید تا حد زیادی مدیون اولویت سنجی رسانه ها در پرداختن به مسایل سیاسی به جای مشکلات زیست محیطی و اجتماعی باشد. با این حال نمی توان چشم را بر برخی اظهارنظرها و تصمیمات محمدپور در مقاطع حساس بست و عملکرد وی را در دوران مدیریتش بر راس سازمان حفاظت محیط زیست مورد نقد قرار نداد. 

آن چه در ادامه می آید بازخوانی برخی اتفاقات، تصمیمات و اظهارنظرهای مسئولان محیط زیست گیلان در واکنش به معضلات زیست محیطی موجود است. البته گزارش با نگاه ویژه بر مهمترین مشکل فعلی یعنی خشکی تالاب انزلی تنظیم گردیده و به منظور جلوگیری از طولانی شدن، به مشکلات موجود در حوزه خیات وحش گیلان پرداخته نشده است.

 

 1. در سال 1382، سه هکتار از منطقه حفاظت شده لیسار، در قالب طرح احداث کارخانه کمپوست به شهرداری تالش واگذار شد. از آن سال تاکنون این کارخانه به‌صورت یک اسکلت نیمه‌کاره باقی مانده است. قبل از اجرای این طرح در آن بخش از لیسار جنگل انبوهی وجود داشت که درحال حاضر دیگر خبری از آن جنگل انبوه نیست و به دلیل احداث کارخانه کمپوست، بخشی از جنگل تخریب شده است.

رامين محمديان، دبير پویش پاسداری از میراث فرهنگی و طبیعی استان گیلان درباره واگذاري غيرقانوني بخشي از منطقه حفاظت شده ليسار به «قانون» مي‌گويد: اين مساله موجب شده است كه در سفر نوروزي سال 1396 رييس جمهور به استان گيلان اين موضوع از سوي پويش پاسداری از میراث فرهنگی و طبیعی استان گیلان به خانم ابتكار(رییس وقت سازمان حفاظت محیط زیست کشور) انتقال داده شود. متاسفانه مديركل حفاظت محيط‌ زيست گيلان در جواب نامه پويش به خانم ابتكار گفته‌ است كه اين پويش ناآگاه، غيركارشناس و ضد دولت است. اين درحالي است كه تمامي مستندات اين پرونده همراه با نامه پويش پيوست شده است. اين‌گونه اظهارنظرهاي غيرمسئولانه، موجب زير سوال‌رفتن شعارهاي محيط زيستي دولت روحاني مي‌شود».

وی درباره اعتبار اختصاص داده شده از سوي استانداري به شهرداري تالش براي اجراي كارخانه كمپوست، مي‌گويد:«استانداري گيلان در كارگروه مديريت پسماند براي حل معضل زباله تالش، اعتباري درحدود يك ميليارد و دويست ميليون تومان براي احداث كارخانه كمپوست اختصاص داده است. شنيده‌ها حاكي از آن است كه براي اين اعتبار يك مدت زمان محدود درنظر گرفته شده است. شهرداري تالش نيز براي جلوگيري از بازگشت اين اعتبار رايزني‌هايي با اداره كل محيط زيست گيلان انجام مي‌دهد كه در نهايت منجر به موافقت سازمان محيط زيست با اجراي اين طرح در اراضي حفاظت شده منطقه ليسار مي‌شود».

بنا به اذعان بسیاری از کارشناسان، واگذاری اراضی مناطق حفاظت ‌شده جهت احداث کارخانه غیرقانونی و کاملا غیرفنی بوده است اما پس از گذشت سال های متمادی قربانعلی محمدپور، مدیرکل محیط زیست گیلان، طی نامه مورخ هفتم اسفند نود و پنج در خصوص اجرای کارخانه کمپوست در جوکندان تالش- واقع در منطقه حفاظت‌شده لیسار - اعلام موافقت کرده و مجوز باطل‌شده (به شماره ۳۱۴۱–۱/۱۴ مورخ 24 مهر سال 82 را تمدید و از نظر اداره کل بلامانع اعلام کرده است». (شرح کامل را از اینجا بخوانید)

 

 2. تالاب سرخانکل (منطقه حفاظت‌شده سرخانکل) بخشی از مجموعه تالاب انزلی است که در بخش میانی آن واقع‌ شده است. گفته می شود محققین ژاپنی بر اساس یافته ها بر این مقوله اتفاق نظر دارند که بخش زیادی از رسوبات تالاب توسط رودخانه سیاه درویشان و خروجی تالاب انزلی وارد دریا می شود و به سرخانکل نمی ریزد مگر در موارد استثنایی که شاید در مواقع بسیار سیلابی بخش اندکی از این رسوبات وارد سرخانکل گردد که عملا نیاز به نصب تله رسوب گیر را منتفی می سازد با این حال برخی با بزرگ نمایی خطر رسوبات به دنبال جذب بودجه برای نصب تله رسوب گیری بوده و صدالبته موفق به این کار می شوند.

این تله رسوب گیر با هزینه کرد بودجه ای چشمگیر نصب می شود اما نکته عجیب ماجرا اینجاست که بنا به اذعان برخی فعالین محیط زیست، جنس رسوبات دریافتی تله رسوبگیری که نصب شده جنس رسوبات دریافتی اش با رسوبات سرخانکل مطابقت ندارد و رسوبات سرخانکل ریزدانه هستند این تله با هزینه هنگفت پس از گذشت سه سال پر می شود. حال سوالی که پیش می آید این است که چرا برخی به دنبال جذب بودجه برای تصب این تله رسوبگیر بوده اند؟ آیا بهتر نبود این هزینه به بخش آبخیزداری در بالادست تعلق می گرفت؟

 

 3. یکی از ضربه های مهلکی که به تالاب ها وارد می شود لایروبی و کم کردن حجم توده های نیزار است. معاون امور تالاب‌های دفتر زیستگاه‌ها و امور مناطق سازمان محیط زیست چندی پیش با بیان اینکه تالاب انزلی را 3 سال لایروبی کردیم و میلیاردها تومان پول به هدر رفت، گفته بود: ما در کشور با لایروبی 70 تالاب را خشک کردیم! (اینجا را بخوانید)

 مدیرکل محیط زیست گیلان اما نظر دیگری دارد! وی لایروبی تالاب انزلی را عاملی می داند که به احیای آن کمک می کند و می گوید: حتی سازمان بنادر و دریانوردی هم ورود کرده تا با استفاده از تجهیزات و امکانات و لایروبهای در اختیارشان به احیاء تالاب کمک کند! (اینجا را بخوانید)

برخی هم معتقدند لایروبی تالاب ها نیازمند ارزیابی زیست محیطی است! تصور کنید احداث یک کارخانه سیمان در دل جنگل های هیرکانی منوط به ارزیابی زیست محیطی باشد! اظهر من الشمس است که این تصمیم از بن اشتباه است و برای کار اشتباه ارزیابی زیست محیطی بی معنی است. یک مثال روشن تر اینکه آیا شما موافقت می کنید که یک تیم پزشکی خبره برای مروارید کاری روی قلبتان جلسه بررسی و ارزیابی بگذارند؟ این کار کشنده است و ارزیابی آن عبث و بیهوده! نکته دیگر اینکه انجام لایروبی‌ها ممكن است موجب رهاسازی فلزات سنگین و آسیب رساندن به‌گونه‌ها شود.

 

4. یکی دیگر از اقدامات اشتباه که به اسم احیای تالاب بین المللی انزلی در حال رخ دادن است ایجاد و تعمیق آبراهه ها است. منصور سربازی معاون فنی اداره کل حفاظت محیط زیست گیلان در مصاحبه با ایرنا تعمبق آبراه ها را یکی از برنامه های ترسیم شده برای احیای تالاب انزلی می داند. (اینجا را بخوانید)

این در حالی است که ایجاد آب راهه ها یعنی کانالیزه کردن تالاب و جدا کردن آب از بدنه اصلی تالاب که آن را از پهنه ی آبی تبدیل به رودخانه می کند، سرعت خروج آب را زیاد می نماید و کانالیزاسیون اتفاق می افتد و شایان ذکر است که در معاهده بین المللی رامسر کانالیزاسیون تالاب ها ممنوع می باشد.

 

 5. یکی دیگر از معضلات موجود در تالاب که برخورد جدی سازمان حفاظت از محیط زیست گیلان را می طلبد، آب بندان ها هستند. در حالی که کم آبی، زندگی پرندگان بومی و مهاجر را تهدید می کند آب بندان ها نیز محلی برای کسب درآمد محیط زیست از طریق شکار شده است که به طور فصلی در اختیار بومیان و افراد ذینفع که در حاشیه تالاب زندگی می کنند قرار می گیرد. در این طرح هر کس با توجه به موقعیت جغرافیایی هفته ای دو روز در محل مربوطه به شکار ماهی ها و پرندگان می پردازند که شایسته است با توجه به تخریب زیستگاه پرندگان با تمهیداتی ضمن حفاظت از جمعیت باقیمانده وحوش در طبیعت زمینه افزایش شمار این حیوانات فراهم شود نه اینکه آب بندان ها به شکارگاهی برای افراد خاص تبدیل شود.

 

 6. اخیرا یک شرکت اصفهانی مسئولیت احیای تالاب انزلی را بر عهده گرفته است. هیات مدیره این شرکت مجری اصفهانی (نانو صنعت پرشیا) که بناست مسئولیت احیای تالاب انزلی را به عهده بگیرند، متشکل از کسانی هستند که به نمایندگی از خانه کشاورز در آن حضور دارند. حالا تصور کنید رییس خانه کشاورز کیست؟ عیسی کلانتری رییس سازمان حفاظت محیط زیست کل کشور! 

به عبارت دیگر آقای رییس محیط زیست تحت پوشش احیای تالاب انزلی درخواست هزار میلیارد تومان بودجه می کند و خیلی اتفاقی شرکتی که پیمانکاری این پروژه هزارمیلیاردی را بر عهده می گیرد، همان شرکتی است که دو نفر از خانه کشاورزی ها (سهیلی و آقا جان بیابانی)  در هیات مدیره آن عضویت دارند و البته رییس این دو نفر، خود کلانتری، رییس سازمان حفاظت از محیط زیست کشور است!

فارغ از شائبه ویژه خواری کلانتری، رییس سازمان حفاظت از محیط زیست کشور در پروژه هزار میلیارد تومانی احیای تالاب انزلی، اگر بر فرض محال این تکنولوژی درست عمل کند و تالاب تا دو متر عمیق تر شود، هیچ ارزیابی از اثرات طولانی مدت موادی که قرار است در جریان این پروژه به خورد تالاب داده شود، بر روی گیاهان و موجودات وجود دارد؟ 

حتی با فرض اینکه همه چیز خوب پیش برود، ما باز هم شاهد ورود فاضلاب ها و رسوبات و کودها و سموم کشاورزی و زباله به درون تالاب هستیم و پس از مدت کوتاهی دوباره همه چیز به وضعیت قبل برگشته و عملا این هزار میلیارد تومان تلف می شود. 

با توجه به موارد فوق، بهتر نیست با چنین بودجه هنگفتی تصفیه خانه ها راه اندازی شوند تا تالاب بدون مداخله ی مواد شیمیایی با قدرت خودپالایی خودش را احیا کند؟!

 




نگاهی به عملکرد سازمان حفاظت از محیط زیست گیلان در سال های اخیر! / خدا را شکر که گیلان همچون خوزستان و لرستان درگیر سیل نشد!
#قربانعلی محمدپور #محیط زیست گیلان


مطالب مرتبط

پاسخ دهید
نشانی پست الکترونیک شما محفوظ خواهد ماند - وارد کردن نام، پست الکترونیک و وبلاگ اختیاری است

 
نام
پست الکترونیک
وبلاگ
پربیینده ترین عناوین
پربحث ترین عناوین
آخرین خبرها
پربازدیدهای اجتماعي
تازه های اجتماعي
پربحث ترین ها

کليه حقوق اين سايت متعلق به وبسايت خبري-تحليلي خزرآنلاین مي باشد و استفاده از مطالب آن با ذکر منبع بلامانع است.
219787 1