به‌گزارش خزرآنلاین، قایقی از میان گل‌های لاله‌مردابی آرام پیش می‌رود. اردک‌بلوطی سردرآب فرو می‌برد و عقاب‌تالابی چرخ‌زنان از قلمروی سرسبزش سان می‌بیند. پرستویی در قوسی بلند آسمان ابری را قیچی می‌کند، حواصیل خاکستری از کناره‌ی آب به‌تماشا نشسته و نی‌های بلند و نیلوفرهای آبی چندین جزیره کوچک را در خود پنهان کرده‌اند. مدت‌ها این تصویر آشنای تالاب‌انزلی بوده اما حالا نگین‌گیلان از این وضعیت‌آرام و بی‌دغدغه خارج شده است. حالا عمق‌آب آنقدر کم‌شده که پره‌های‌قایق‌ها به کف‌تالاب گیر می‌کند، بوی‌تعفن تالاب را فراگرفته و قرار است سدسازان با مجوزرسمی سازمان محیط‌زیست همین‌مقدار آب را هم از تالاب‌انزلی دریغ کنند. طرحی هم برای نجات تالاب «با فناوری نانو» رقم خورده است که بیشتر از آنکه آرامش‌خاطر به ارمغان آورده باشد دل مردم و فعالان محیط‌زیست را لرزانده است. اما معاون محیط‌زیست انسانی سازمان حفاظت محیط‌‌زیست همه این‌ها را طبیعی، مجاز، سنجیده و در راستای ملاحظات محیط‌زیستی می‌داند.