کدخبر:
222689
تاریخ انتشار:
۱۲ مهر ۹۸
چاپ
چاپ
|
0 نظر
چاپ
دسته خبر
:

هدف از انتشار نامه انصراف از تیمداری داماش؛ تصمیم واقعی یا تحت فشار قرار دادن مسئولان برای دریافت کمک های نقدی؟!

خزر: در هر صورت این برای حاجی پور یک بازی دو سر برد است. حتی اگر تیم واقعا واگذار شود، وی در بین هواداران پرتعداد داماش به عنوان یک رشتی باتعصب شناخته می شود که می خواسته نام داماش را زنده نگه دارد اما عدم همراهی مسئولین مانع از آن شده و اگر هم کمک مالی با هدف ممانعت از واگذاری تیم، به آن تزریق شود که ادامه روند مالکیتی داماش برای حاجی پور آسان تر و راه برای دریافت کمک های بعدی روشن تر خواهد بود!

به گزارش خزرآنلاین، محبوبیت داماش در بین مردم رشت موضوعی انکار نشدنی است. این تیم هوادارن متعصبی دارد که در سرما و گرما، با شکست هایش اشک ریخته و با پیروزی اش به شادی پرداخته اند. این روزها اما رسانه ای شدن نامه ای که مدیرعامل این باشگاه به مسئولان استان نوشته، برای این هواداران تیفوسی، به کابوسی تلخ مبدل شده است! نامه ای که در آن مدیرعامل باشگاه با اشاره به مشکلات مالی موجود، خبر از انصراف تیمداری داده و مدیریت داماش را به اداره کل ورزش و جوانان گیلان واگذار نموده است.

اگرچه ظاهر این نامه نشان از دل پر درد مدیر عامل داماش دارد، اما نیت از نگارش آن چه بوده است؟ آیا واقعا مسئولان داماش دیگر به تیمداری فکر نمی کنند یا انتشار گسترده این نامه در فضای مجازی، اهرمی برای فشار بر مسئولان استانی برای دریافت کمک های نقدی بیشتر است؟ برای پاسخ به این سوال باید به چند نکته اساسی اشاره کرد.

اول آن که اساسا در فضای اقتصادی کنونی، تیمداری ولو آن که آن تیم، داماش هم باشد، توجیه اقتصادی ندارد. معمولا افرادی که در فضای کنونی به سمت تیمداری می روند، بیشتر از اهداف اقتصادی، اهداف سیاسی - اجتماعی را دنبال می کنند. توجه به چگونگی مالکیت حاجی پور بر داماش گیلان هم شاید در راستای همین موضوع باشد چرا که پس از مشکلات پیش آمده برای اسپانسر تیم داماش و استعفای امیر عابدینی از مدیرعاملی این تیم، امتیاز داماش پس از واگذاری به هیئت فوتبال گیلان به شرکت آهن و فولاد لوشان منتقل و سرانجام هم نام داماش به شهر باران تغییر پیدا کرد. در چنین شرایطی اسماعیل حاجی پور از فرصت به وجود آمده نهایت استفاده را برده و با خرید امتیاز رهپویان رضوانشهر و انتقال نام آن به داماش گیلان توانست ضمن استفاده بی دردسر از عنوان محبوب "داماش"، در اذهان عمومی ناجی این تیم ریشه دار لقب بگیرد.

خرید امتیاز رهپویان و تغییر نام آن به داماش گیلان برای حاجی پور یک فرصت طلایی محسوب می شد چرا که نام داماش پس از تغییرش به شهر باران، بر زمین مانده بود و حاجی پور توانست این نام را بر روی تیمی که به تازگی امتیازش را خریده بود، بگذارد! این برای حاجی پوری که می بایست خود را در آینده ای نه چندان دور برای حضور در شورای شهر رشت در معرض آرای عمومی قرار دهد، یک جور احیای سیاسی و اجتماعی محسوب می شد. اگرچه خودش بارها مدعی شد که هدفش از این کار، نه بهره برداری سیاسی بلکه تنها عشقی بوده که به زادگاه و همشهریانش داشته است.

در هر حال، هدف حاجی پور هر چه که بوده، حتی استفاده از این فرصت بادآورده هم نمی توانست تضمینی بر ادامه فعالیت داماش باشد. برگشت دوباره نام داماش ولو در قالب یک تیم جدید، برای هواداران خیلی زود عادی شد و حالا حاجی پور می بایست به فکر راه چاره ای برای تامین هزینه های فراوان داماش باشد. عضو شورای شهر رشت بی تردید چشم به کمک های نهادهایی همچون شهرداری دوخته بود. همانطور که خودش هم در اعتراف به این موضوع می گوید: به دلیل عضویت در شورا و در جهت رعایت قوانین برای آن که داماش از حمایت های مالی و لجستیک مدیریت شهری محروم نشود، مالکیت تیم را در همان ابتدای راه واگذار کردم. (اینجا را بخوانید)

اگرچه به ادعای حاجی پور در مورد انتقال مالکیت تیم می بایست با دیده شک نگریست (در تیرماه سال جاری و در واکنش به اتفاقات بازی جنجالی فینال جام حذفی بین تیم های داماش و پرسپولیس، کمیته اخلاق فدراسیون فوتبال برای اسماعیل حاجی پور به عنوان مالک باشگاه داماش محرومیت 6 ماهه در نظر گرفته است! ) اما نکته مهم در این اظهارات، همان اعتراف به برخورداری داماش از حمایت های مالی و لجستیک شهرداری رشت است. کمک هایی که حتی با جستجوی ساده ای در اینترنت می توان پی به میزان آن ها هم برد. (اینجا را بخوانید)

با این حال، به نظر می رسد برخورداری از این کمک ها هم نتوانسته چاره کار باشد که اگر چنین بود، هیچوقت نامه واگذاری مدیریت این تیم به اداره کل ورزش و جوانان رسانه ای نمی شد.

داماش اگر به اداره کل ورزش و جوانان گیلان واگذار شود، بی شک به مشکلی تازه برای مدیران و مسئولان استانی تبدیل خواهد شد. نه تنها برای مدیران ورزشی بلکه برای تمامی مسئولان! چرا که داماش پس از واگذاری، دیگر از بعد ورزشی خارج و نارضایتی هوادارانش، ممکن است ابعاد جدید اجتماعی و حتی امنیتی به آن ببخشد و این برای مدیران و مسئولان استانی به هیچ عنوان مطلوب نیست. این موضوعی است که اسماعیل حاجی پور با سال ها سابقه فعالیت در فرمانداری ها و شهرداری ها، احتمالاً به خوبی از آن مطلع است. اگرچه اطلاع حاجی پور از این موضوع نمی تواند حتماً به این معنی باشد که رییس شورای شهر رشت از این طریق در پی فشار به نهادهایی همچون استانداری برای جذب بودجه بیشتر است. شاید واقعا مسئولین داماش و در راس آن ها اسماعیل حاجی پور، عطای داماش را به لقایش بخشیده اند.

در هر صورت این برای حاجی پور یک بازی دو سر برد است. حتی اگر تیم واقعا واگذار شود، وی در بین هواداران پرتعداد داماش به عنوان یک رشتی باتعصب شناخته می شود که می خواسته نام داماش را زنده نگه دارد اما عدم همراهی مسئولین مانع از آن شده و اگر هم کمک مالی با هدف ممانعت از واگذاری تیم، به آن تزریق شود که ادامه روند مالکیتی داماش برای حاجی پور آسان تر و راه برای دریافت کمک های بعدی روشن تر خواهد بود!




هدف از انتشار نامه انصراف از تیمداری داماش؛ تصمیم واقعی یا تحت فشار قرار دادن مسئولان برای دریافت کمک های نقدی؟!
#اسماعیل حاجی پور #داماش گیلان


مطالب مرتبط

پاسخ دهید
نشانی پست الکترونیک شما محفوظ خواهد ماند - وارد کردن نام، پست الکترونیک و وبلاگ اختیاری است

 
نام
پست الکترونیک
وبلاگ
پربیینده ترین عناوین
پربحث ترین عناوین
آخرین خبرها
پربازدیدهای ورزش
تازه های ورزش
پربحث ترین ها

کليه حقوق اين سايت متعلق به وبسايت خبري-تحليلي خزرآنلاین مي باشد و استفاده از مطالب آن با ذکر منبع بلامانع است.
222689 1