تبعیض علیه پرستاران، کامیابی برای دیگران
تبعیض علیه پرستاران، کامیابی برای دیگران
وقتی صحبت از پرستاران شرکتی میشود آنهم علیرغم تمام خطراتی که وجود داشته وجانفشانی هایی که کرده اند و به طور داوطلبانه در مراکز قرنطینه و آلوده به ویروس کووید ۱۹ مشغول به کار بوده اند آیا این جزء یک کژکاری آشکار مدیریتی بوده است، وقتی از درآمد آنان به عناوینی کاسته میشود ، در حالیکه پیش از این نیز میزان دریافتی آنان نسبت به دیگر پرستاران کمتر بوده است.

از فروپاشی پلاسکو تا همه گیری کرونا فرقی ندارد تجلیل و تکریم از کادر درمان و پرستاران به همان اندازه تبلیغاتی است که از آتش نشان ها بوده است. سالهاست کلمات در معنایی و جایگاهی به غیر از خود به کار می روند و درباره عدالت بیشتر از همه. ودر همه این موارد سخن از تکمیل و تمجید بوده است .آری آنها عدالت را شجاعت را فداکاری و ما را تکریم می کرده و می کنند در حالی که بیش از هر زمان دیگری در تیررس بهره‌کشی هستیم.

متاسفانه تمام تبلیغات رسمی و تمام توجهات رسانه‌ها و اقبال توده های مردم که برای کادر درمان در طول روز های سخت در مواجهه با بحران کرونا ایجاد شده بود قربانی همان ساختارهای معیوب گذشته و سیستم نئولیبرالیسمی شده و خواهد شد.

 وقتی صحبت از پرستاران شرکتی میشود آنهم علیرغم تمام خطراتی که وجود داشته وجانفشانی هایی که کرده اند و به طور داوطلبانه در مراکز قرنطینه و آلوده به ویروس کووید ۱۹ مشغول به کار بوده اند آیا این جزء یک کژکاری آشکار مدیریتی بوده است، وقتی از درآمد آنان به عناوینی کاسته میشود ، در حالیکه پیش از این نیز میزان دریافتی آنان نسبت به دیگر پرستاران کمتر بوده است.

۱۳آذر ماه ۱۳۹۷ بود که یادداشتی را بعنوان ” مرگ بر پرستار ” ! منتشر کردم آنزمان در حوالی سالروز تشکیل سازمان نظام پرستاری کشور ( ۱۱ آذر ) قرار داشتیم. و حالا بار دیگر ودر روزهای باقی مانده تا روز پرستاری دیگر. می پرسیم تا کجا و کی می خواهیم این روند را ادامه دهیم ؟ وضعیتی که مرگ را برای پرستاران و کادر درمان به ارمغان داشته و بازخورد این فداکاری ها تبعیض ، توهین و تهدید بوده است. و کامیابی برای دیگران.

این یک اغراق یا تعصب صنفی نیست.زیرا این تبعیض ها فقط شامل پرستاران در وزارت نمی شود.

 حالا بیش از ۵۰۰ هزار نفر از پرسنل وزارت بهداشت اهم از پرستار و غیر آن خواستار یک مطالبه مهم و عملی هستند. آنها زیاده خواهی ندارند.فقط خواستار حقوق پایه معیشتی خود هستند. آنها کرامت‌ انسانی را طلب می کنند. آنها از خود می پرسند دولت کنونی تا کجا و کی حقوق آنان را نادیده می گیرد ؟ آنها از حرفها و ژست ها عصبانی هستند. باری ! ۵۵۰ هزار نفر از کادر سلامت خواستار اجرای فوق العاده خاص هستند، کمترین حقی که می توانند مطالبه کنند.

  • نویسنده : علی دادخواه