طرح عمیق تر پرسش هایی تکراری
طرح عمیق تر پرسش هایی تکراری

باید قبول کنیم که امسال و این روزهای منتهی به دو انتخابات بزرگ و سرنوشت ساز ملی و محلی کشورمان به مانند دوره های قبل گرم و پرهیاهو نیست. نمیخواهم اینجا به انتخابات ریاست جمهوری بپردازم و هدفم بیشتر انتخابات شورای شهر رشت است. هنوز برای پیش بینی زود است اما احتمال مشارکت پایین مردم […]

باید قبول کنیم که امسال و این روزهای منتهی به دو انتخابات بزرگ و سرنوشت ساز ملی و محلی کشورمان به مانند دوره های قبل گرم و پرهیاهو نیست. نمیخواهم اینجا به انتخابات ریاست جمهوری بپردازم و هدفم بیشتر انتخابات شورای شهر رشت است.

هنوز برای پیش بینی زود است اما احتمال مشارکت پایین مردم به گوش و چشم میرسد. از علل و عوامل این پیش بینی که امیدوارم نقش بر آب شود می گذرم و به طرح پرسش های اساسی میپردازم.

شهریت و تمدن رشت را بیشک باید پیش تر از دوران ابوجعفر الثومی در قرن چهارم هجری جستجو کرد. شهری با این پیشینه تاریخی و خوش نام در هم آوری و همنشینی ادیان و مذاهب و فرقه های گوناگون از مسلمان و مسیحی و یهودی و زرتشتی و … شهری که در دوران معاصر نیز نخستین میدان بلدیه و از نخستین شهرهای صاحب بلدیه در ایران بود و پیشتر نیز لااقل از دوران صفویه دارالحکومه داشت.

این شهر دارای انجمن های عصر مشروطه بود و از انقلاب مشروطه تا کنون نمایندگانی فعال و تاثیرگذار در سطح ملی داشته است. همچنین رشت را باید اولین شهری دانست که نظام جمهوری را با بیانیه میرزاکوچک خان در ایران, پیشتر از هر کشوری در خاورمیانه منادی شد.

رشت بزرگ ترین و پرجمعیت ترین شهر شمال ایران, شهری پیر اما با جوانانی تحصیلکرده است. رشتیان در تهران و دیگر کلانشهرهای ایران مقیم اند و بسیاری ار مهاجران موفق ایرانی در رشته های علمی, فرهنگی و هنری در سراسر جهان, رشتیان هستند.

شهری با این جمعیت تحصیلکرده و مستعد با میران بالای مشارکت سیاسی در دوره های قبل چرا باید اینچنین منفعل بنطر آید؟

رشت را می توان دارای یکی از با ظرفیت ترین, مستعدترین, مسئول ترین و خلاق ترین شهروندان ایرانی دانست.

اما این شهر چرا باید از کلانشهرها و بزرگشهرهای همسایه خود عقب تر مانده باشد؟ این نیروی توانمند و مشتاق و عاشق, این آب و هوا و شرایط محیطی مساعد, این اقبال بالای عمومی از گردشگران و شهروندان برای رشت همه و همه بزرگ ترین سرمایه های اجتماعی و مادی برای حداقل های توسعه اند. پس چرا هنوز پرسش های یک دهه قبل برای رشت بی پاسخ مانده است:

مسیر اصلی توسعه چگونه تعریف می گردد؟ چرا نمی توانیم از گردشگری به میزان قابل توجهی بهره مند شویم؟ چه موانعی برای پیشرفت از بعد ساختارهای بروکراتیک و اداری ما را احاطه کرده است؟

مدیریت شهری و اعضای شورا چه نقشی را برای مرتفع نمودن این موانع باید بازی کنند؟ و چه کسانی از وضع موجود منتفع می شوند؟

این پرسش ها آشناست و شاید بی دلیل نباشد که بگوییم تکرار پاسخ های بی تکرار آن یکی از دلایل اصلی فضای سرد پیش آمده کنونی در مشارکت انتخابات است. امید است که نمایندگان در این دوره پیش از ورود مروری بر این پرسش ها و طرح دوباره آن و نطر به کسالت مردم از تکرار این پرسش ها و نقشه راهی برای پاسخ به آن داشته باشند. رشت پر شده است از پرسش های پرتکرار و بی پاسخ.

بیشتر بخوانید:
جسد دو صیاد غرق شده در ساحل بندرکیاشهر کشف شد
  • نویسنده : مصطفی بلورچی