نامه ای به دوست و برادر عزیز سید امیر حسین علوی شهردار محترم شهر رشت
نامه ای به دوست و برادر عزیز سید امیر حسین علوی شهردار محترم شهر رشت
شهر رشت با این قدمت و این همه نیروهای متخصص هنری و استعدادی های جوان نیاز جدی به فرهنگسراهای متعدد به خصوص در حاشیه های شهر دارد.

شاید این حرفها را از زبان های مختلف شنیده باشید که مشکل مهم و اصلی شهر رشت، مشکل فرهنگی است. جناب علوی روزی که شما از اعضای محترم شورای شهر بودید بارها در نشست های بین هنرمندان و آموزشگاههای هنری به این مطلب اذهان داشتید که  رشت از لحاظ سخت افزاری و زیر بنایی در بخش فرهنگی و هنری با مشکل زیادی مواجه هست و تقریبا چیزی ندارد. متاسفانه دامنه آسیب های اجتماعی از حاشیه شهر امروز به مرکز شهر و حتی پیاده راه شهرداری رسیده،

کافیست قدمی در کوچه های شهرداری و اطراف سازمان فرهنگی ورزشی . مجتمع فرهنگی هنری خاتم الانبیاء بزنید نا امنی را احساس خواهید کرد. بر اساس آمار مرکز رصد اجتماعی و بنا به گزارش نیروی انتظامی ، میزان فوت‌شدگان خودکشی در کشور طی سالیان ۹۰ تا ۹۳ روند نسبتا ثابتی داشته و پس از آن با روندی صعودی همراه شده است. در سال ۱۳۹۰ این شاخص ۳٫۲۸ مورد در هر صد هزار نفر و در سال ۱۳۹۶ به ۴٫۰۶ مورد در هر صد هزار نفر رسیده است. که استان گیلان جز رده های اول آن محسوب می شود و این آمار و رتبه در مصرف مشروبات الکی و طلاق نیز دیده می شود.

برادر عزیز شهر رشت با این قدمت و این همه نیروهای متخصص هنری و استعدادی های جوان نیاز جدی به فرهنگسراهای متعدد به خصوص در حاشیه های شهر دارد. بسیاری از خانواده ها هستند که توان مالی برای تنظیم برنامه برای اوقات فراغت بچه های خود ندارند این فرهنگسراها میتواند محیط سالم برای این بچه هاباشد که مطمنا در بین آنها استعدادهای زیادی کشف خواهد شد. میدانم که همه انتظارات را نباید از شهرداری داشت ولی باید دید که شهرداری در همه این سالها باتوجه به کلانشهر بودنش به فکر احداث فرهنگسرا نبوده و این یک عقب ماندگی نسبت به کلانشهرهای دیگر محسوب می شود.

جناب علوی احداث هر مجموعه تفریحی و اقتصادی نیاز به پیوست فرهنگی دارد اگر نباشد آن محیط تبدیل به ضد خود می شود. بطور مثال پیاده راه شهرداری رشت که اسم با مسما پیاده راه فرهنگی را یدک می کشد انگار هیچ پیوست فرهنگی نداشته و برایش دیده نشده است. کارفرهنگی به معنی گرفتن برنامه های مناسبتی و تقویمی نیست، کار فرهنگی باید در بستر زمان به ارتقا فرهنگی و اجتماعی شهروندان کمک کند .که اگر اینگونه بود با اینکه بارها در ورودی پیاده راه بنر توسط شهرداری نصب شد که عبور و مرور موتور سیکلت ممنوع هست ولی باز مردم بدون توجه با موتور در آن ویراژ می دهند. این مثال به این معنی ایست که حتی ما در پیاده راه فرهنگی هم نتوانستیم کار فرهنگی انجام دهیم . یا اینکه خود بارها شاهد بودم وقتی کوچکترین بارانی بیایید در همین سبزه میدان که مسیر رفت و آمد من است تاکسی که یک وسیله عمومی ایست فقط دربست سوار میکنند این یعنی اینکه کار فرهنگی درست انجام نشده است .این کار با جریمه و تنبیه درست نمی شود..

شهر دار محترم شهر رشت شما به پتانسل و تخصص هنرمندان رشت آگاه هستید و بارها زمانی که در شورای اسلامی بودید از آنها حمایت کردید چه خوب است بار دیگر به این نیاز جدی احداث فرهنگسرا توجه کنید و از پتانسیل این بچه ها به درستی برای فرهنگ سازی استفاده نمایید. 

شاید مهم ترین دلیل راه اندازی فرهنگسراها “تغییر بافت فرهنگی منطقه “محل احداث فرهنگسرا است، بطور مثال  با احداث نخستین فرهنگسرای کشور در تهران ،  یعنی بهمن ، بافت فرهنگی و اجتماعی کشتارگاه تهران بشکلی جدی و پایه ای دچار تحول شد. با افتتاح فرهنگسرای خاوران در منطقه محروم مسگر آباد نیز،گشایش درخوری در موقعیت اجتماعی و فرهنگی محل حاصل آمد. این وضع درباره  فرهنگسرای اشراق نیز صادق است . با تاسیس این فرهنگسرا، رونقی نسبی در سطح فرهنگی ـ اجتماعی اهالی منطقه ـ خاک سفید تهران ـ ایجاد شده است. نکته دیگر اینکه در این پروژه ها ، نفس آبادانی ، عمران و نو سازی شهر است که خود دلیلی بر توجه نظام مدیریت شهری به منطقه تلقی شده و مسببات رونق نسبی را برای سرمایه گذاری فراهم می کند. 

بیشتر بخوانید:
همه آنچه در دقیقه نود باید از انتخابات ریاست جمهوری آمریکا بدانید
  • نویسنده : محمد پور جعفری