به گزارش زبان گویا، عمر برنامه پنجم توسعه که با تأخیر و در سال ۹۰ شروع شد، یک سال دیگر به پایان می رسد و با توجه به فرارسیدن سال پایانی این برنامه هم اکنون طرح اولیه برنامه ششم توسعه اقتصادی از سوی معاونت برنامه ریزی دولت ارایه شده است. بر اساس اظهارات نهاوندیان، رئیس […]

انشانویسی در برنامه ششم ممنوع !به گزارش زبان گویا، عمر برنامه پنجم توسعه که با تأخیر و در سال ۹۰ شروع شد، یک سال دیگر به پایان می رسد و با توجه به فرارسیدن سال پایانی این برنامه هم اکنون طرح اولیه برنامه ششم توسعه اقتصادی از سوی معاونت برنامه ریزی دولت ارایه شده است. بر اساس اظهارات نهاوندیان، رئیس دفتر رئیس جمهور، پیش نویس اولیه‌ای از طرح اولیه برنامه ششم توسعه کشور تا پایان سال جاری نهایی و آماده ارایه می شود.
در خصوص الزامات تدوین این برنامه با ایرج ندیمی، عضو کمیسیون اقتصادی مجلس گفت و گو کردیم:

آقای ندیمی! با توجه به شروع عملیات تدوین برنامه ششم توسعه اولین توقع مردم و نمایندگان مجلس را از تدوین کنندگان چه می دانید؟
– اولین توقع این است که برنامه توسعه ششم باید گزینشی از قوانین باشد؛ گزینشی مبتنی بر شرایط خاص کشور و اولویت بندی شده. به عبارتی دیگر باید اولویتهای اجرایی هر سال برنامه مشخص باشد. نه اینکه گروهی گمان کنند دارند برنامه می نویسند و باید قوانین ثابت تدوین کنند. در واقع برنامه توسعه نباید جانشین قوانین باشد؛ چون همان طور که در سالهای اخیر دیدیم، این نوع برنامه نویسی در شرایط بد کشور بدون کاربرد بود. امروز مجلس توقع دارد ضرورتها در برنامه اولویت داشته باشد، نه اینکه دور زدن قانون جای استفاده اصولی از ابزارهای قانونی را بگیرد!

البته ما ضرورتهایی داریم که لازم است مورد توجه باشد؛ مثلاً بیکاری، رشد اقتصادی و یا بهره وری که به نظر می رسد، عملکردها در برنامه پنجم با اهداف فاصله زیادی داشت. شما نظرتان در این مورد چیست؟
– معتقدم باید سوگیری ها در برنامه واضح و مشخص باشد؛ مثلاً همین که در این سالها شاهد افزایش بیکاری بودیم و یا رشد اقتصادی منفی شد، نابرابری روز افزون میان دخل و خرج و بحرانی شدن معیشت مردم، تحریمها و… نشان می دهد، در تدوین برنامه ششم به واقع بینی نیاز داریم و نیز تمرکز بر ضرورتها.

شما تقریباً تمام ایرادهای برنامه‌های قبل را متوجه برنامه‌نویسان می دانید. به برنامه نویسان دور ششم چه توصیه ای دارید؟
– متأسفانه در گذشته برنامه نویسان ما بدون توجه به ظرف زمانی و شرایط خاص کشور برنامه نوشته اند و به عبارتی فقط انشا نوشته اند! پس نباید انتظار موفقیت برنامه را داشت. واقعیت این است یک برنامه موفق توسعه ای باید کمی باشد، نه اینکه صرفاً کیفی باشد و بیانی از آرزوها! باید اهداف هر سال معلوم باشد تا تحقق آرزوها هم در برنامه ها دیده شود… در برنامه های گذشته متأسفانه تمرکز بر بیان آرزوها بوده، نه تحقق. نکته حایز اهمیت دیگر اینکه متولی برنامه باید معلوم باشد و یک و یا چند وزیر به عنوان متولی در نظر گرفته نشود، نه فقط به طور کلی از دولت به عنوان متولی برنامه یاد شود. برنامه ای که دولت متولی آن است؛ یعنی بی متولی است! و در برنامه های گذشته به وضوح دیدیم دولتها پاسخگوی اهداف محقق نشده برنامه نبودند.

نویسنده: زبان گویا