به گزارش عصرتدبیر، شورای شهر رشت ترکیبی است متفاوت از عده ای جوان تحصیلکرده، اما کم تجربه در مقوله مدیریت شهری، و عده ای از افراد مسن و باتجربه، ولی فاقد نگاه آکادمیک در حوزه های مدیریت شهری و شهرسازی. ترکیبی که در آن هم راکبان خودروهای چند صد میلیونی قرار دارند و هم موتورسوارانی […]

به گزارش عصرتدبیر، شورای شهر رشت ترکیبی است متفاوت از عده ای جوان تحصیلکرده، اما کم تجربه در مقوله مدیریت شهری، و عده ای از افراد مسن و باتجربه، ولی فاقد نگاه آکادمیک در حوزه های مدیریت شهری و شهرسازی. ترکیبی که در آن هم راکبان خودروهای چند صد میلیونی قرار دارند و هم موتورسوارانی که مرکب خود را نشانه انقلابی بودن می خوانند.

نگاهی به انتخابات هیات رییسه شورای شهر رشترییس فعلی شورای رشت، که دوستانش او را نخبه علمی مینامند، در رشته ای غیر مرتبط با حوزه مدیریت شهری دکتری گرفته، و متاسفانه از این جهت کمک زیادی به همکارانش نمی تواند کند. از دیگرسو نداشتن تجربه لازم در امر مدیریت، او را در برخی مواقع دچار تنش با سایر اعضای شورا کرده است. شاید به همین دلیل است که حتی همراهانش نیز به این نتیجه رسیده اند که امکان ریاست مجدد این استاد محبوب دانشگاه بر نهاد شورای شهر در این دور بسیار اندک است و از او خواسته اند خود را کاندیدا نکند.

متحدان جمشیدی، بیشتر اعضای غیر رشتی شورا هستند که بنابر دلایل قومی و جغرافیایی، همچنان سعی دارند که او را به عنوان رییس حفظ کنند، هرچند که این امر فعلا بیشتر به یک معجزه شبیه خواهد بود تا یک اتفاق معمولی.

اما برای جانشینی وی در صورتی که جمشیدی رییس نشود، چه کسی بخت بیشتری خواهد داشت؟ برای بررسی این موضوع باید نیروهای موثر شورا را بشناسیم. این نیروها هرچند در دوجناح مختلف شورا قرار دارند، اما هنگامی که پای منافع شهر در میان باشد، اختلافات را کنار می گذارند تا کمترین آسیبی به شهر وارد نیاید.

شورای رشت ۳ عضو موثر و ذی نفوذ در بین سایر اعضا هم به لحاظ کسوت و هم به لحاظ تعامل دارد. اسماعیل حاجی پور، حسین کارگرنیا و محمود باقری. بطور قطع اجماع این سه تن، باعث ظهور و بروز یک رییس شورای مقتدر با آرای بالا خواهد شد. آنچه مسلم میباشد این است که این اجماع حداقلی خواهد بود و بوجود آمدنش علیرغم اینکه پختگی و درایت این سه را به رخ می کشد، اما سخت پدید می آید. اما اگر این اجماع را غیر عملی بدانیم باید امیدوار باشیم که لااقل دو تن از این سه فرد با تجربه بتوانند دست در دست دهند و اتفاقاتی را رقم زنند که بیشترین منفعت را نصیب شورا و شهر کند.

اگر این سه عضو موثر باهم به توافق برسند، ۵ نفر شانس ریاست شورا را خواهند داشت. همین سه تن، امیرحسین علوی و عباس صابر.

اگر حاجی پور و کارگرنیا بدون باقری به تفاهم برسند، خودشان و امیرحسین علوی شانس پیروزی خواهند داشت.

اگر حاجی پور و باقری به تفاهم برسند نیز حاجی پور و عباس صابر والبته رضا جمشیدی که تلاش هایی نیز در این زمینه داشته، شانس خواهند داشت.

اگر باقری و کارگرنیا به توافق برسند، کارگرنیا و علوی ازشانس ریاست برخوردار خواهند بود.

اما نکات جالبی در این میان وجود دارد:

هر یک ازافرادی که می خواهند پیروز شوند به شدت محتاج آرای رضا رسولی و مجید رجبی ویسرودی هستند. به عبارتی می توان گفت آرای این دو عضو شورا، بواسطه عدم موضع گیری صریح تاکنون در این خصوص رییس بعدی را تعیین خواهد کرد.هرچند که موسوی روزان نیز بواسطه تجربه و جایگاه اجتماعی خود با وسواس بیشتر دراین عرصه تصمیم خواهدگرفت.

اگر بین این سه عضو موثر اجماع پدید نیاید، ریاست شورا دو کاندیدای اصلی خواهد داشت که تشنه ریاست بر شورا هستند و تمام تلاش شان را برای تصدی  این جایگاه صورت می دهند: مسعود کاظمی و رضا جمشیدی. اما اشکال بزرگ آنست که، هیچیک از آنها بیش از ۵ رای ندارند و برای رسیدن به ریاست مجبور به لابی و ارائه وعده هایی هستند که در صورت باورپذیر بودن، تحقق شان سخت ودر انتخابات آتی برایشان خطرآفرین خواهد بودو اینجاست که نقش ۵ عضوی که زیاد خود را درگیر جناح بندی ها نکرده اند پررنگ می شود. اعضایی که شاید با درک موقعیت ممتاز خود در این مقطع، بتوانند از دو طرفی که کمتر به خواسته هایش توجه دارند، امتیازاتی به نفع شهر بگیرند.

حتما مردم وشهروندان فهیم رشتی چشم انتظار تصمیم منتخبین خوددر شورای چهارم  برای انتخاب اصلح وفراهم کردن زمینه خدمت هرچه بیشتر، خواهند نشست و اینبار بسیار به حضور افراد با تجربه ودارای تعامل مناسب و بالا با بدنه عالی دولت در استان و نمایندگان رشت در مجلس و آشنا با بدنه شهرداری و مشکلات ان امیدوار ودلخوشند.

نویسنده: عصرتدبیر