به گزارش گیل اورنگ، یگانه فرزند ایشان حاج محمد علی در زیردست چنین پدری بزرگ شد. تحصیلات مقدماتی را در مکتب خانۀ محل و سپس در مدرسه نایب الصدر رشت ادامه داد. از سال ۱۳۱۴ خورشیدی در بازار رشت به کار تجارت مشغول گردید و مدتی هم در بازار تهران مشغول بکار بود. بعدها در […]

به گزارش گیل اورنگ، یگانه فرزند ایشان حاج محمد علی در زیردست چنین پدری بزرگ شد. تحصیلات مقدماتی را در مکتب خانۀ محل و سپس در مدرسه نایب الصدر رشت ادامه داد. از سال ۱۳۱۴ خورشیدی در بازار رشت به کار تجارت مشغول گردید و مدتی هم در بازار تهران مشغول بکار بود. بعدها در قنادی پدرش به یاری وی شتافت. در نوزده سالگی با دختری از خانواده محترم قلاجیان پیوند زناشویی بست که حاصل آن ۵ فرزند نیکوکار است و در سال ۱۳۲۲ به مکۀ معظمه مشرف شد. بعد از بازگشت از مکه در سرای میرزا کوچک، تجارتخانه ای موسوم به «گیلان محصول» را راه اندازی نمود و در ضمن، کارخانه بسته بندی برخی از محصولات را نیز به کار انداخت.
در گیلانِ آن زمان قند نبود و به جای آن کشمش و خرما مصرف می شد. برای اولین بار کارگاههای قند سازی را در سه نقطه رشت راه اندازی و در گونی های ۸۰ کیلوئی به بازار عرضه داشت.
خیابان های آن زمان رشت، سنگ فرش بود و جابجایی مردم توسط درشکه (فایتون روسی) صورت می گرفت که محمدعلی آذربانی چند دستگاه ماشین از تهران خریداری و آن را به عنوان تاکسی در رشت به کار انداخت که اعتصاب درشکه چیان این شهر را در ۲۱تیرماه ۱۳۲۹به همراه داشت. در دهۀ سی چندین دستگاه تیلر کشاورزی را برای اولین بار از ژاپن وارد و آن را جهت استفاده، روانۀ بازار کار نمود.
این نیکوکار در خانۀ خود، جلسات قرآن ترتیب می داد که چندین بار از سوی مامورین دولتی آن زمان تحت تعقیب قرار گرفت.
رشت فاقد رادیو لوژی بود و مردم از این جهت دچار مشکل بودند که ایشان در راه اندازی تشکیلات رادیو لوژی در رشت، پیشگام شدند.
همچنین به عرضۀ لوازم برقی چون: تلویزیون و یخچال و . . . نیز پرداختند که این کار برای نخستین بار از طرف ایشان انجام شد.
در سالهای اخیر ساختمان هایی را به رایگان به برخی از نهادها و ادارات دولتی واگذار کرده اند و با احداث مکان های عام المنفعه مانند مدرسه، بانک خون و بیمارستان هموفیلی رشت که به نام پدرش (حاج میرزا آقا) نام گذاری شده است، خدمات ارزنده و ماندگار از خود به یادگار گزارده اند. در سال ۸۱ ایشان از طرف موسسه نیکوکاری اویس قرنی قهرمان نیکوکاری سال شناخته شدند.

نویسنده: گیل اورنگ