چند صباحی است که موضوع آسیب‌های ماهواره در جامعه و خانواده‌ها مجددا نقل محافل شده است و دستگاه‌های فرهنگی کشور و به تبع آن استان ما به تکاپو افتاده اند تا با روش‌های اقناعی مردم را از استفاده از ماهواره بازدارند. در این که این حرکت، حرکت خوب و به قول معروف مبارکی است شکی […]

چند صباحی است که موضوع آسیب‌های ماهواره در جامعه و خانواده‌ها مجددا نقل محافل شده است و دستگاه‌های فرهنگی کشور و به تبع آن استان ما به تکاپو افتاده اند تا با روش‌های اقناعی مردم را از استفاده از ماهواره بازدارند. در این که این حرکت، حرکت خوب و به قول معروف مبارکی است شکی نیست اما باید در این زمینه به چند نکته توجه کرد:

نکته اول و اصلی این است که بدانیم روش اقناع روشی زمان بَر است. واقعیت این است که دشمن در طول سی و چند سال بعد از پیروزی انقلاب اسلامی با صرف هزینه‌های میلیاردی و بکارگیری جذاب ترین ابزار و جدیدترین تکنولوژی، مردم مسلمان را قانع و راضی کرده است که این رسانه
ضد اسلامی را تا اتاق خواب خود نیز راه دهند، پس ما نباید انتظار داشته باشیم که با تلاش چندماهه و حتی چندساله ما تمام دسترنج سی و چندساله دشمن به باد برود و دارندگان ماهواره راضی شوند که از جذابیت‌های آن بگذرند و آن را کنار بگذارند.  پس با کمال احترام باید خدمت آن دسته از مسئولین فرهنگی که انتظار حصول نتیجه و یا بهتر بگویم «معجزه» را در کوتاه مدت دارند گفت این انتظار نه منطقی است نه کارشناسی و نه امکانپذیر! بلکه تحقق این هدف نیاز به زمان طولانی و تلاش
شبانه روزی دارد و ما ایرانی‌ها باید یاد بگیریم که برای رسیدن به اهداف بزرگ فرهنگی باید برنامه ریزی دقیق و بلند مدت داشته باشیم و به آن ریز به ریز عمل کنیم. و برای اقناع فکری باید حجم و تنوع تبلیغات مفید را بالا برد. در واقع باید اذهان جامعه هدف را «بمباران رسانه ای» کرد و این کار باید همزمان با تمام روش‌های ممکن و ظرفیت‌های موجود و در دسترس صورت گیرد.
 شاید وقتی به افزایش روز افزون استفاده از ماهواره بنگریم این سوال یأس آمیز را از خود بپرسیم که چطور می‌توان با این روش‌ها جلوی نفوذ ماهواره را به فضای خانواده‌ها گرفت؟ در پاسخ به این سوال باید به اهمیت تبلیغات، بیشتر توجه کنیم. شبکه‌های مبتذل و نیمه مبتذل ماهواره ای توانسته اند به بخشی از خانواده‌های جامعه ما که بسیاری از آنها دارای بنیان‌های نسبتا دینی هم هستند راه پیدا کنند یعنی صاحبان این شبکه‌ها موفق شده اند با تبلیغات و بهره گیری از جذابیت‌های بصری و ترفندهای رسانه ای سد مستحکم دین و حریم اخلاقی را رفته رفته در خانواده شکسته و از آن بگذرند.

پس در این صورت ما هم می‌توانیم با همان روش یعنی تبلیغات و روشنگری‌های مداوم و مناسب، خانواده‌ها را از مضرات این شبکه‌ها آگاه کرده و جلوی گسترش آنرا بگیریم.
یادمان نرود ما در این میان برگ برنده ای به نام دین و ارزش‌های اسلامی داریم که آموزه‌های آن با تار و پود مردم جامعه ما عجین شده است و کاملا در تضاد با محتوای ارائه شده در شبکه‌های ماهواره ای است.

دامن زدن به این تضاد و علنی کردن و جا انداختن ابعاد مختلف این تناقض در ذهن مردم می‌تواند کم کم ما را پیروز این میدان گرداند. با این که بصیرت افزایی و آگاهی رسانی در زمینه مضرات ماهواره برای حریم خانواده روشی مناسب و تاثیرگذار است اما باید بدانیم که اصلی‌ترین راهکار برای مقابله با این گنداب فساد تقویت نیروی خود نگهدارنده‌ی درونی در انسان است که می‌تواند با قدرت خود، چه در خفا و چه در عیان، انسان را از انجام هر منکری باز دارد و این نیروی خودنگهدارنده همان «تقوا» است.

تعمیق معرفت دینی و انس با کلام الهی می‌تواند این استحکام درونی را افزایش دهد و این موضوعی است که باید روی آن و بر اساس روشهای نوین سرمایه گذاری اساسی نمود. تمام کسانی که دغدغه فرهنگ دارند و افزایش دیش‌های ماهواره نگرانشان می‌کند اولا باید در راه دغدغه خود با برنامه ریزی صحیح تلاش بی وقفه کرده و بجنگند و ثانیا اجازه ندهند واکنش‌ها و جملات مایوس کننده انسان‌های منفعل بهانه گیر و نِق نقو حرکت آنها را کُند و یا دلسردشان کند. به عنوان یک کارشناس متخصص، مطلع و آگاه در علوم رایانه و ارتباطات، آمادگی هر گونه همکاری با خانواده ها، نهادهای فرهنگی استان در خصوص برگزاری نشستهای بصیرتی، روشنگری در خصوص آسیب های ماهواره و فضا های مجازی، اطلاع رسانی، فرهنگ سازی  و همچنین تولید محتوی های فرهنگی مطابق با آموزه های دینی، اسلامی، نشر و گسترش محتوی های تولید شده، در فضای مجازی و بستر سازی برای ورود محتوی فرهنگی به دنیا را داشته، و از طریق همین نوشتار آمادگی خود برای اعتلای اهداف فرهنگی کشور، را اعلام می نمایم.

نویسنده: جواد زبردست گشتی