این روزهادر رسانه های محلی بخصوص فضای مجازی هجمه ای به این مضمون «پنج شنبه سیاه رشت» که مربوط به قطع چنداصله درخت جهت اجرای پروژه رآهن شهری کلانشهر رشت می باشد که برای کنترل حجم سنگین ترافیک چند خیابان رشت براه افتاده است که مسئولین ذیربط مصاحبه های کثیری از باب مخالفت با قطع […]

این روزهادر رسانه های محلی بخصوص فضای مجازی هجمه ای به این مضمون «پنج شنبه سیاه رشت» که مربوط به قطع چنداصله درخت جهت اجرای پروژه رآهن شهری کلانشهر رشت می باشد که برای کنترل حجم سنگین ترافیک چند خیابان رشت براه افتاده است که مسئولین ذیربط مصاحبه های کثیری از باب مخالفت با قطع درختان مذکور در فضای رسانه ای داشته اند.

یا پروژه دفن زباله لندفیل سراوان که منابع طبیعی بعلت قطع چند اصله درخت با آن مخالفت مینماید پروژه ای که اجرای آن مساویست با نجات جان هزاران شهروند رشتی وگیلانی که میتواند از مبتلا شدن کثیری از شهروندان وگیلانیان به انواع بیماریهای سرطانزا وعفونی و ریوی وغیره جلوگیری نموده ویا موجبات کاهش این امراض را فراهم نماید واز هزینه های گزاف درمانی ومادی وروحی بکاهد ونشاط وامید وحیات رابه روح جامعه تزریق کند.حال با این اوصاف این سئوال به تکرر در ذهن مبادرت مینمایدکه آیا واقعا منابع طبیعی به تمام وظایف خویش بعنوان یک سازمان مسئول عمل نموده که اینک این چنین دربرابر حداقلها مواضع سفت وسخت اتخاذ می کند؟

قطع فقط چند اصله درخت در معابرشهری برای کنترل ترافیک یا اجرای پروژه دفن زباله لندفیل سراوان که مطمئنا اجرای آن در آینده تاثیر بسی شگرف وحیاتی در زندگی گیلانیان که از دیرباز درمیان ایرانیان بعنوان قومی متمدن شناخته میشوند وشایسته بهترینها هستند خواهد داشت آنچنان خواب از سر آنان پرانده وموجبات حساسیت مسئولان را فراهم آورده که هرروزصدای طبل مخالفتشان بیشتر در گوش گیلانیان طنین انداز میشود. با این توصیف میخواهم آقایان مسئول منابع طبیعی استان در راستای عمل به وظایف ذاتی خود که حفظ وصیانت از مراتع وجنگلها میباشد سری هم به منابع طبیعی شهرستان شفت بزنند. تا شایداتفاقات بعضا ناخوشایند وناگواری را که در طی این چندسال اخیردر زیر مجموعه سازمان عریض وطویلشان در شهرستان شفت اتفاق افتاده وشاید هم خواهد افتاد را از نزدیک رصد نمایند. و آنگاه بادیده بصیرت به عملکرد دوستان مجموعه اداری خود در این شهرستان بنگرند وجواب پرسشهای بی پاسخ بنده را بعنوان یک روستایی جنگل نشین که میتواند پاسخ بسیاری از دوستان دلواپس قطع درختان درمنطقه امام زاده ابراهیم (ع)باشد را نیز دربرگیرد.

جناب مدیرکل محترم:

چرا منابع طبیعی شهرستان شفت را به امان خدا رهاکرده اید؟چرا کسی جلوی قطع بی رویه درختان وقاچاق چوب در منطقه امام زاده ابراهیم وروستاهای همجوار را نمیگیرد؟چراکسی در این سازمان پاسخ بحق مردم منطقه را در مورد قطع درختان وقاچاق چوب نمیدهد؟ جناب مدیرکل محترم: حالا که شرکت تعاونی وبهره برداری جنگلهای امامزاده ابراهیم را سالهاست بدلایلی نیمه تعطیل رها نموده اید چرا بنا بخواست عده ای خاص در امتداد جاده قدیمی شرکت تعطیل شده به بهانه ایجاد راه روستایی ومال رو مجوز احداث مسیری جدید را صادر نمودید که آقایان با بولدوزر صدها اصله درخت را  زیرخاک مدفون کردند وهنگام جاده سازی از سوی هیچ نهادی هیچگونه نظارتی صورت نگرفت و صدای کسی در نیامد؟ جناب مدیرکل محترم:لطفا برخیزید وبا اتومبیلهای مجهز خود هم هوایی تازه کنید وهم سری به آن جاده وسایر مسیرهای روستاهای اطراف بزنید وببینید که چگونه قاچاقچیان غروبها با ماشینهای خود جولان میدهند؟چگونه درختان قابل دسترس اطراف جاده ها بخصوص مسیرجدیدالاحداث را پاکسازی نموده اند؟ گاهی اوقاتحتی بر سر اینکه کدام محدوده را کدامی بایست قطع کند به ضرب وشتم هم می پردازند. واقعا اسف باراست.

جناب مدیرکل:

گاهی اوقات وقتی با روستاییان وجنگل نشینان هم صحبت وهم نشین میشوی وآنان سفره دلشان را باز میکنند ودرمورد قطع درختان میگویند آه از نهادش برآید انگار که عزیزی را از دست داده باشند.غم انگیزتر از همه اینکه میگویند اگر مابا نهادی زیربط در این زمینه تماس بگیریم کسی پی گیری نمیکند.ویا از طرف قاچاقچیان تهدید میشویم.چرا که گاها مشاهده شده شماره تماس تماس گیرنده را با لابی گری وغیره بیرون آورده واورا تهدید نموده اند.

 جناب مدیرکل محترم منابع طبیعی:

بیاییم در هرمقام ومنزلتی هستیم خدای ناکرده از روی سهل انگاری وبطور ناخواسته ملت را نسبت به مسئولین وخادمان واقعی  نظام مقدس جمهوری اسلامی ایران دلسرد وبی اعتماد نکنیم وبه خواستها وگفته های بحقشان احترام بگذاریم .به امید اینکه این نوشته را باحسن نظر وبا عینک خوشبینی مطالعه نموده ودر آینده ای نزدیک باپی گیریهای مستمرجنابعالی و زیرمجموعه خود امیدونشاط را به دلواپسان جنگل دوست آن منطقه بازگردانید ودیگر داستان غم انگیز آن منطقه طولانی نشود.

نویسنده: احمد محمدپور