چشم انداز آینده توافق هسته ای در کشور ما بایستی برمبنای وحدت استرتژیک قرار گیرد، اگرچه بعضی از کشورها و لابی های اسرائیلی در امریکا و یا دلواپسان در دو کشور بخواهند چالشی برای توافق ایجاد کنند، دولت مردان و مجلس  شورای اسلامی در این برهه حساس تاریخی می توانند خنثی کننده این چالش ها […]

چشم انداز آینده توافق هسته ای در کشور ما بایستی برمبنای وحدت استرتژیک قرار گیرد، اگرچه بعضی از کشورها و لابی های اسرائیلی در امریکا و یا دلواپسان در دو کشور بخواهند چالشی برای توافق ایجاد کنند، دولت مردان و مجلس  شورای اسلامی در این برهه حساس تاریخی می توانند خنثی کننده این چالش ها باشند، ومانعه ای برای بردن کشور به سمت گزاره های غیر از دیپلماسی، اگرچه هیچ توافقی به طور کامل تامین کننده خواسته همه گروه ها و جریان های فکری نیست وچه بسا مقتضیات زمانی و مکانی و جهانی درآن دخیل باشد، اما هر چه هست وحدت استراتژیک دولت و مجلس در چارچوب منافع ملی می تواند تاثیر گذارترین راه برای برون رفت از دغدغه بخشی از جامعه در شرایط فعلی باشد، هر گونه سخن واظهار نظرخارج از چارچوب منافع ملی از هر طیفی راست و یا چپ که در برگیرنده تفرقه و تشتت باشد، خوراکی برای دلواپسان آمریکایی و اسرائیلی خواهد بود، میتوان با ایجاد اتاق فکرمشترک که با حضور نمایندگان دو قوه تاثیر گذار درامور اجرایی کشور (قوه مجریه و مقننه حال و آینده)به همراه کارشناسان خبره و آگاه از جمله تیم گروه هسته ای، مانع رسیدن اهداف تفرقه افکنانه دلواپسان در کشور شد.

ضروری است با وحدت استراتژیک در راستای پیشبرد موانع های موجود پس از توافق هسته ای گام برداریم، تحقق این خواسته در صورتی میسر است  که رسانه های ما بخصوص صدا و سیما پیام همدلی ها و هم زبانی ها را در جامعه  بی طرفانه بسط دهد ،وحدت استراتژیک نخبگان کشور می تواند زمینه ساز رفع کدورت ها باشد، قرار نیست همه یک جور فکر کنیم وقرار نیست هرکس دیدگاه خلاف دید ما را داشت از صحنه سیاسی و اجتماعی حذف شود ،این جامعه نیاز دارد تا همه نفس بکشند، بگذاریم هوای آلوده نفسانی که سرمنشاء همه عقب ماندگی های کشور ماست از جامعه رخت بر بندد.

لازم است این پیام قرآنی را سرلوحه افکار ورفتار خویش قرار دهیم، که سخن ها راگوش کنید وبه بهترینش عمل کنید، نقد سازنده نیاز امروز برای ساختن فردای ماست، مبادا با نقد غیر عقلایی و اخلاقی مانع رسیدن به افق های بلند انسانی و پیشرفت کشور بشویم، با دست خود این موقعیت بدست آمده را خراب نکنیم، بگذاریم نسلهای آینده ازاین موقعیت تاریخی که راهی جز این  وجود نداشت بهره وافر ببرند، نتیجه اینکه دیپلماسی و گفتگو را اساس و پایه جلوگیری ازبروز جنگ و تحریم درکشور قرار دهیم.

نویسنده: رضا بژکول