همین امر صادق است در خصوص زندگی جمعی بنی بشر و هر ملتی که در گستره ی جغرافیایی مشخصی قرنها در کنار یکدگر زیسته اند و پر واضحست هرچه قدمت این زیست مشترک به دیرتر انجامیده باشد کوله بار تجربیات این قوم غنی تر و سرمایه ی جمعی آن گرانبهاتر خواهد بود تا با در […]

همین امر صادق است در خصوص زندگی جمعی بنی بشر و هر ملتی که در گستره ی جغرافیایی مشخصی قرنها در کنار یکدگر زیسته اند و پر واضحست هرچه قدمت این زیست مشترک به دیرتر انجامیده باشد کوله بار تجربیات این قوم غنی تر و سرمایه ی جمعی آن گرانبهاتر خواهد بود تا با در نظر داشتن تجربیات سالیان که چه بسا هریک به قیمت هایی گزاف، به قیمت از بین رفتن جانهایی شریف، از دست رفتن بخشی از خاک یا ثروت های سرزمینی به دست آمده باشد از تکرار اشتباهات پدران و نیاکان خویش پرهیز نماید، فرصت ها را به زیرکی دریابد  و تهدید ها را به وقت شناسایی کرده و از آن احتراز جوید و نیل به این مهم تنها و تنها در گرو این امرست هر ملتی تاریخ خود را با تمام وجود دستاورد مشترک قوم خود بداند و از آن بهره جوید.

و حال ایران مسکن، مأوا و سرزمین من.  ایران خانه ی منست که از تاریخ قدیمی تر است ودر وجب به وجب خاک عزیزش چه بسا حکایات و تجارب گرانمایه نهان است که دانستن و به کاربستن هرکدام، چه بسا که قادرست موجبات بهروزی هر قوم و ملت و کشوری را فراهم آورد اما درد و دریغ که ما ایرانیان ملتی هستیم، که در بسیار مواقع اشتباهات خود را به فراموشی می سپاریم , تاریخ پر درد و حرمان گذشته را از یاد می بریم، پندهای پیران و عقلای سرد و گرم چشیده ی روزگارمان را نمیشنویم  و لاجرم اینچنین ملتی محکومست که هر از چند گاه در حساس ترین برهه های تاریخ خود تکرار کند خطاهای پیشین را و بسپارد راه های خطایی را که پیشینیان نیز پیموده بودند و به جز یأس و دریغ نصیب نبردند. و امروز ما فرزندان همان پدران و وارث تجارب آنانیم و باز برهه ای خطیر و تاریخی در پیش رویمان , باز دشمنی زیرک و مزور پشت دروازه هایمان مترصد فرصتی برای نفوذ و به تاراج بردن کیانمان است و این مائیم اکنون که باید شرایط دوران را در نظر آریم و تجارب گذشتگانمان را بدان بیفزاییم و صد البته به پند پیران و پارسایانمان گوش جان بسپاریم و به مصاف این آزمون خطیر برویم .

فرا رسیدن شانزدهم آذر ماه و روز دانشجو بهانه ای به دستم داد که در میان غوقای حوادث روز و از میان نواهای گوناگونی که از هرسوی اینروز ها  به گوش میرسد به حوادث گذشته ای نه چندان دور اندیشه کنم و صداهایی را بشنوم که امروزه کمتر به گوش میرسد.

بیایید ابتدا حوادث ۶۲ سال پیش را مرور کنیم

چند ماهی پس از کودتای ننگین ۲۸ مرداد که با دخالت مستقیم مزدوران خودفروخته ی آمریکای جهانخوار صورت گرفته بود , در شرایطی که انسداد و خفقان رژیم ستمشاهی در اوج بود و مردم  ایران دل شکسته از این تحقیری که بدیشان روا داشته بودند به کنج خانه هاشان خزیده بودند، و به هنگامیکه تجدید رابطه با انگلیس برقرار میگردید و مقارن ورود نیکسون، معاون رئیس جمهور آمریکا که مقدمات تسلط کامل آمریکا را فراهم میکرد در دانشگاه صدای اعتراضاتی برخاست که انعکاسی از فریاد مردم مسلمان ایران داشت، دانشجویان جوان این روح های پاک و نجیب و حق طلب که جامعه بخشی از شادابی خویش را هماره مدیون این قشر بوده صدای بلند اعتراضاتی شدند که در خانه میدیدند در دل والدینشان بود لاجرم در روز شانزدهم آذر در دانشگاه که از فردای روز کودتا به اشغال قوای فرمانداری نظامی درآمده بود فریاد اعتراض بر علیه حضور اجانب در کشور برخاست و این اعتراض معصومانه به خشونتی انجامید که رژیم سرکوبگر پهلوی مسبب آن بود ودر نتیجه ی این درگیری سه دانشجو به نامهای شریعت رضوی , قندچی و بزرگ نیا به شهادت رسیدند . اما همین شهادت بود که چنان تاثیر عمیقی در دل جامعه ی آنروز ایران نهاد که از آن پس به رغم تمام سرکوب ها و وحشیگری هایی که رژیم سفاک پهلوی برای خدمت به اجانب و در رأس آنها آمریکای جهانخوار به نمایش میگذاشت هرساله ملت حق طلب در این روز با تعطیل نمودن دانشگاه و تظاهرات بر ضد رژیم وابسته اعلام میداشتند که پیام حق طلبی شهدای مظلوم خودرا شنیده اند و با هشیاری آن را در قلب های حق طلب سالها و سالها زنده می دارند همان پیامی که چندسالی بعد توسط امام راحل خمینی کبیر جهانی گشت و به گوش اقصا نقاط گیتی رسید.

و امروز باز همان اجانب را پشت دروازه های ایران اسلامی میبینیم در شرایطی که چونان گرگی زخم خورده به خود میپیچد و انقلاب اسلامی مردم ایران را بسان خاری در چشم خود دارد و سودای دست اندازی به منابع این مرز و بوم و به استثمار کشیدن این ملت سربلند که سی و اندی سالست در تمام جبهه ها بر او فائق آمده اند برایش به صورت آرزویی در آمده بس خواستنی.

ای ملت ایران، ای جوانان و ای دانشجویان حق طلب، که وجدان های بیدار جامعه اید اگر قرار باشد از تجارب گذشته سود ببریم و پند پیران را بشنویم نباید امروز در برابر این زمزمه های گاه به گاهی که سازش و از در دوستی درامدن با آمریکا را می خواهند بی صدا و منفعل بنشینیم اگر بخواهیم فریاد تاریخمان را بشنویم باید گفته ی پیر جماران را به خاطر آریم آنگاه که می گفت آمریکا ام الفساد و شیطان بزرگ ست و ببینیم خون جوانانمان را که هنوز از چنگال آمریکای جهانخوار فرو میچکد.

شما دانشجویان که در کمال قدرت و ایستادگی هستید نه وسوسه ی زر دارید نه سودای زور امروز در این سالگرد افتخار آمیز محکم تر از همیشه در صحنه باشید و با دیگر افتخار آفرینی نمایید.

جواد زبردست گشتی؛ مدرس دانشگاه؛ کارآفرین برتر ملی در کشور

نویسنده: جواد زبردست گشتی