بیش از ۱۵۰واحد تولیدی در این شهرکها دارای سخت افزار تولید است اما بدلایلی همچون فروش کم رونق و اشباع محصول تولیدی در بازار، عدم حمایت مشاوره ای از تولیدکنندگان، فشار حاصل از افزایش هزینه سربار تولید طی چند سال اخیر، فشار شدید حاصل از سود بانکی تسهیلات دریافتی و معوقات بانکی ، عدم دریافت […]

بیش از ۱۵۰واحد تولیدی در این شهرکها دارای سخت افزار تولید است اما بدلایلی همچون فروش کم رونق و اشباع محصول تولیدی در بازار، عدم حمایت مشاوره ای از تولیدکنندگان، فشار حاصل از افزایش هزینه سربار تولید طی چند سال اخیر، فشار شدید حاصل از سود بانکی تسهیلات دریافتی و معوقات بانکی ، عدم دریافت تسهیلات بانکی در زمان مصوب و فشار شدید حاصل از عدم تامین سرمایه درگردش و عدم نقدینگی واحدهای صنعتی، فشار حاصل از مشکلات حقوقی و قضایی و بیمه ای، فرآیند کند صدور مجوزات، تبعیض، عدم حمایت مسئولین  و دلایل دیگر نشان از وجود فضای نامناسب برای کسب و کار تولیدی در شهرکهای صنعتی فومن و شفت است. ظرفیت اشتغال دراین دو شهرک صنعتی حداقل۵۰۰۰ نفر است. ۹۸% صنایع استان؛ صنایع کوچک هستند که بار نصف اشتغال صنعتی استان را بر دوش میکشند اما کمتر از ۲۵% سرمایه گذاری صنعتی معطوف این بخش کلیدی اقتصاد استان میشود. بافت طبیعی گیلان بستر رشد صنایع کوچک و متوسط در قالب شهرکهای صنعتی باید باشد. وضعیت خطرآفرین برخی صنایع بزرگ برای محیط زیست کم رمق گیلان میتواند آینده زیست محیطی ما را تحت شعاع قرار دهد و به یک فاجعه بیانجامد. تقویت شهرکهای صنعتی در گیلان یک ضرورت انکارناپذیر است. هم بجهت رشد صنعتی گیلان، ایجاد اشتغال باثبات و هم حراست از محیط زیست.

شرایط اقلیمی و شدت محرومیت و بیکاری بالای جوانان شهرستانهای فومن و شفت ضرورت حمایت ویژه از شهرکهای صنعتی این دو شهرستان را دوچندان میکند. اما نه با سخندانی و لفاظی! چرا دیگر از محصولات نرخه، کاکتوس، آرسس، آرسو و … در بازار خبری نیست؟! آیا تولیدکننده مظلوم ما اشتباه کرد که در فکر اشتغال و تولید برآمد و راه دلالی را پیش نگرفت؟! چرا دولت محترم با قاطیت به میدان حمایت از تولیدکنندگان خرد و کلان ما نمی آید؟ با یک تصمیم قاطع میتوان از بار رنج این تولیدکنندگان کاست. امروز استمهال وامهای صنعتی، باز کردن نقدینگی در حوزه سرمایه در گردش و فرستادن پرونده تولیدکنندگان شهرکهای صنعتی فومن و شفت به کمیسیون رفع موانع تولید در وزارت صنعت، تزریق مشوقهای سرمایه گذاری صنعتی و حمایت حقوقی از تولیدکنندگان مقروض یک ضرورت حیاتیست.

از اینهمه سکوت مسئولین و خصوصا نماینده محترم این دو شهرستان متعجبم. او را فقط همراه وزیر صنعت جهت افتتاح کارخانه پیشرفته آرسوخزر در شهرک صنعتی شفت دیدیم. اما آیا ایشان کوچکترین پیگیری در مسیر رفع مشکلات این واحد صنعتی مدرن که دارنده تنها تصفیه خانه فاضلاب است و یک مترمکعب از آب و هوا را آلوده نمیکند، که از فردای افتتاح، آغاز شده کرد؟ خیر. کارخانه ای دیگر که تنها تولیدکننده پنیرپیتزا در گیلان است و ظرفیت اشتغال ۵۰۰ نفر شفتی را در واحد تولیدی خود دارد امروز در سکوت و رنج بسر میبرد. وضعیت کارخانه ….. و بسیاری واحدهای دیگر که از نام بردنشان فقط رنجم افزون میگردد به درجه قرمز رسیده و مستلزم حمایت میدانی مدیران دولتی است. و آنگاه دغدغه نماینده محترم شهرستان صرفا معطوف به حمایت از کارخانه نئوپان گشته! کارخانه ای که آنهم باید در یک شهرک صنعتی مستقر میشد تا باعث تخریب محیط زیست نمیگشت. و  البته داستان نئوپان فومنات که همچنان در هاله ای از ابهام بسر می برد، و با وجود اینهمه اعتراضات مردمی در منطقه و همچنین اعتراض فعالین محیط زیست، همچنان در حال توسعه و گسترش می باشد و کسی نیست پاسخگوی این سئوال باشد که چگونه امکان تغییر کاربری برای ساخت یک واحد مسکونی در منطقه غیر ممکن شده باشد اما برای توسعه کارخانه نئوپان که مخرب محیط زیست است، این موانع تغییر کاربری هیچ معنایی ندارد؟ و کسی مدافع تخریب بیش از پیش محیط زیست منطقه نیست.

نگریستن به آمار بالای مهاجرت از فومن و خصوصا شفت گویای وضعیت وخیم کسب و کار در این دو شهرستان باپتانسیل است. نگارنده این مقاله خواستار تشکیل سریع کمیسیون رفع موانع تولید ویژه شهرکهای صنعتی  فومن و شفت توسط مسئولین و باحضور مدیران صنعتی واحدهای این شهرک است.

در انتهای این سیاهه از اندیشمندان و اساتید محترم محلی بجد میخواهم که با قلم و بیان و پیگیری هایشان مانع از مرگ تدریجی شهرکهای صنعتی این دو شهرستان گردند. شهرکهایی که میتواند پایلوت توسعه متوازن شهرستانهای فومن و شفت  گردند.

 جواد زبردست گشتی, کارآفرین برتر ملی

نویسنده: جواد زبردست گشتی