طبق روال همیشه، اواسط هر ماه باهم تماس می گرفتیم تا کارهای مربوط به امورات اجرایی و فنی نشریه را هماهنگ و برنامه ریزی کنیم  اما گویا این آخرین تماس رنگ و بویی دیگر با خود داشت و صدای پشت تلفن خبر از درگذشت ناباورانه او را می داد. حدودا ۷ماه پیش بود که مرحوم […]

طبق روال همیشه، اواسط هر ماه باهم تماس می گرفتیم تا کارهای مربوط به امورات اجرایی و فنی نشریه را هماهنگ و برنامه ریزی کنیم  اما گویا این آخرین تماس رنگ و بویی دیگر با خود داشت و صدای پشت تلفن خبر از درگذشت ناباورانه او را می داد.

حدودا ۷ماه پیش بود که مرحوم کوروش باقی، مدیریت اجرایی و سردبیری ماهنامه ی محلی خود با نام سلام گیلان را به اینجانب سپرده بود. در طول این مدت همواره حسن اعتماد او به فردی کم تجربه و مشتاق چون من،  شور و شعف خاصی برایم ایجاد می نمود، چون او از معدود کسانی بود که با توجه به سن پایینم مرا باور کرد و در منظر خود آینده روشنی را برای این جوان هفده ساله مشتاق حرفه روزنامه نگاری می دید.

اکنون که با چشمانی اشک آلود عکس ها و یادداشت هایش را در صفحات مختلف نشریه ورق می زنم، حال عجیبی مرا فرا می گیرد و در جایم میخکوب می کند و از اینکه در این آغازین راه فعالیت خود با فردی چون او آشنا شدم به خودم افتخار می کنم.

آدم ها می روند و این انسانیت و اخلاق است که از خود به یادگار می گذارند تا نام و یادشان همواره بر قلب ها باقی بماند.

زنده یاد کوروش باقی، روزنامه نگار و از مدیران باسابقه خبرگزاری جمهوری اسلامی عصر جمعه در سن ۴۵سالگی بر اثر سکته قلبی دارفانی را وداع گفت.

روحش شاد و یادش گرامی باد…

ایمان رنجکش_ روزنامه معین

نویسنده: ایمان رنجکش