بعد از همین بازی اخیر پرسپولیس برابر ملوان بود که هواداران دو تیم حسابی از خجالت هم درآمدند و عکس‌های منتشر شده از این درگیری‌ها خوراک خبری خوبی را برای رسانه‌های عربی منطقه فراهم کرد و حتی یکی از آنان تیتر زد: درگیرهای خونین بین تماشاگران ایرانی. بدون شک چنین حرکاتی به ضرر فوتبال ایران […]

بعد از همین بازی اخیر پرسپولیس برابر ملوان بود که هواداران دو تیم حسابی از خجالت هم درآمدند و عکس‌های منتشر شده از این درگیری‌ها خوراک خبری خوبی را برای رسانه‌های عربی منطقه فراهم کرد و حتی یکی از آنان تیتر زد: درگیرهای خونین بین تماشاگران ایرانی.

بدون شک چنین حرکاتی به ضرر فوتبال ایران است به ویژه در شرایطی که سعودی‌ها به شدت به دنبال کوچکترین بهانه‌ای هستند که تا نشان دهند فوتبال در ایران ناامن است و ورزش ایران توان میزبانی ندارد.

شاید برخی‌ها بر این باور باشند که چنین درگیرهایی خیلی زود از اذهان پاک می‌شود اما به هیچ وجه اینگونه نیست و کنفدراسیون فوتبال آسیا با جدیت زیادی این مسائل را پیگیری می‌کند و حکم اخیر آنها هم نشان داد که به دنبال بهانه هستند تا فوتبال ایران را جریمه کنند از همین رو اول باید ورزش کشورمان را از لوس وجود غضنفرها پاک کنیم تا بعد ریال های سعودی ها و عدم جایگاه در کنفدراسیون فوتبال آسیا را مستمسک صدور چنین آرایی بدانیم.

دقیقا یکی از همین غضنفرها بود که باعث صدور رای مشمئزکننده ای اف سی علیه ایران شد، در بازی پرسپولیس و تراکتورسازی تبریز در ورزشگاه آزادی درست در جایی که جایگاه ویژه ورزشگاه، مهمانان مهمی از جنس مدیر امنیت یوفا و اعضای کمیته بین‌المللی امنیت را به خود می دید تا ای اف سی را در صدور رای کمک کنند صدای انفجار مهیب نارنجکی در جوار نیمکت تیم میهمان باعث شد تمامی بازیکنان و مربیان روی نیمکت پا به فرار بگذارند و به زمین مسابقه پناه بیاورند، همه دوست و دشمن حتی خود غضنفرها هم معتقد بودند با چنین اتفاقی ( که پیش از صدور رای ای اف سی علیه ایران بود) امکان ندارد کنفدراسیون فوتبال آسیا رایی باب میل ایرانی ها بدهد. بنابراین قبل از اینکه انگشت اتهام را سوی دیگران نشانه بگیریم اول به اصلاح خود بپردازیم.

نویسنده: صاحب مقصودی