بررسی وضعیت کالبدی شهر رشت گویای آن است که توسعه کالبدی شهر در بسیاری از نواحی پیرامونی با اتصال سکونت گاههای روستایی یا شکل گیری سکونت گاههای غیررسمی با ظهور محلات جدید شهری تکوین یافته است. نقطه مشترک این محلات جدید شهری بافت جمعیتی و فرهنگی متنوع،پذیرش جمعیت مهاجر یا سرریز جمعیت شهر-بافت کالبدی نا […]

بررسی وضعیت کالبدی شهر رشت گویای آن است که توسعه کالبدی شهر در بسیاری از نواحی پیرامونی با اتصال سکونت گاههای روستایی یا شکل گیری سکونت گاههای غیررسمی با ظهور محلات جدید شهری تکوین یافته است.

نقطه مشترک این محلات جدید شهری بافت جمعیتی و فرهنگی متنوع،پذیرش جمعیت مهاجر یا سرریز جمعیت شهر-بافت کالبدی نا متوازن-شبکه معابر غیراستاندارد-ساختمان های نا ایمن-هم جواری کاربری های ناسازگار و … است.

بروز چنین ویژگی هایی به همراه استقرار جمعیت به نسبت متراکمی در این محلات سامان دهی این محدوده های سکونتی را به اولویتی مهم در مدیریت شهری رشت تبدیل کرده است.امری که در سالیان اخیرمغفول بوده و یا به درستی به آن توجه نشده است.

به نظر نگارنده سامان دهی بافتهای حاشیه ای و سکونت گاههای غیررسمی با دو راهبرد نوسازی بافت موجود و اجرای طرح های توسعه کالبدی مبتنی بر نظام اولویت بندی پروژه ها قابل دستیابی است.

نوسازی بافت موجود در قالب آسفالت و بهسازی معابر موجود-بهسازی فضای سبز موجود و ارایه خدمات زیباسازی محیطی و … ، با صرف منابع مالی کمتر قابل اجراست.

اجرای طرح های توسعه کالبدی منابع مالی بیشتری می طلبد و در چهارچوب اجرای معابر شریانی پیش بینی شده در طرح تفصیلی شهر-احداث پارک های محله ای یا شهری-آزاد سازی حرایم و رودخانه های شهر-احداث زمین های ورزشی و … ، تعریف می شود.

نویسنده: داریوش رحمتی